نود و چهار یا نود و پنج ؟؟!!

یه سال قشنگ دیگه از زندگیم داره کم کم تموم میشه ...

امسال با تموم خنده ها و خندوندنیاش، با همه ی سردی و گرماش، با همه ی مسافرتاش، با همه ی شب زنده داریاش، با همه ی درس خوندناش و صدم به صدم زجر کشیدناش داره میره و میشه خاطره :)

بازم نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت فقط میدونم دلم نمیهواد سال آینده مثل امسال باشم.

دوس دارم از این همه معمولی بودنام جدا بشم. سال سرنوشت سازی پیش روست. امیدوارم به بیخیالیه سال قبل نگذرونمش و خیلی جدی تر به آینده نگاه کنم. به کنکور، به دانشگاه، به زندگی،...

من خودم میدونم که از اون آدمای بی درد جامعه ام و بزرگترین دردم کنکورمه اما اینم میدونم که هنوز نتونستم به شکرانه ی این زندگی خوب و آرومم دینی که به گردنمه رو ادا کنم. خدایا کمکم کن

+ ان شاالله سال خوبی پیش روی همه باشه